Młodzieżowa Orkiestra Dęta OSP w Lidzbarku

W 1924 roku z inicjatywy ówczesnego burmistrza Maksymiliana Rochonia oraz nauczyciela Wojciecha Śpiewaka utworzono ORKIESTRĘ DĘTĄ PRZY OCHOTNICZEJ STRAŻY POŻARNEJ. W pierwszych latach swojego istnienia orkiestra liczyła 18 członków a jej pierwszym kapelmistrzem był Wojciech Śpiewak.

Dzięki wstawiennictwu burmistrza Maksymiliana Rochonia Urząd Miejski udzielił Orkiestrze pożyczki na zakup 16 trąb i bębna marszowego. Większość członków zespołu nie miała żadnego przygotowania muzycznego. Pracę trzeba było rozpocząć od podstaw nauki czytania nut.  Trzeba przyznać, że członkowie orkiestry wykazali się wyjątkowymi zdolnościami muzycznymi, bo już w maju 1924 roku po raz pierwszy wystąpili publicznie. Orkiestra systematycznie doskonaliła swoje umiejętności, poszerzał się repertuar. Warto wspomnieć, że podczas ówczesnego prezydenta Polski Stanisława Wojciechowskiego w Brodnicy zaproszono Orkiestrę Dętą Ochotniczej Straży Pożarnej z Lidzbarka, aby przywitała na peronie dworca kolejowego najwyższego dostojnika państwa. W 1929 roku batutę kapelmistrza objął Paweł Radig. Orkiestra uświetniała wszystkie uroczystości lokalne oraz w pobliskich miejscowościach.

Następcą Pawła Radig w 1935 roku został wychowanek Orkiestry lidzbarskiej Władysław Jabłoński. Kierował Orkiestrą w czasie okupacji niemieckiej oraz po wojnie do 1949 roku. Należy dodać że w czasie okupacji członków Orkiestry nie wywożono na przymusowe roboty. W 1944 r. nauka gry na instrumentach dętych była kontynuowana przez zastępcę kapelmistrza Jana Kaweckiego. Instrumenty muzyczne przechowywane były w prywatnych mieszkaniach z obawy przed konfiskatą przez wojska wyzwalające. Podczas działań wojennych miasto Lidzbark zostało spalone w 80%. Część instrumentów uległa zniszczeniu.

W 1949 roku kapelmistrzem zostaje Jan Kawecki. Orkiestra liczyła w tym okresie 29 członków. Uczestniczyła w wielu występach publicznych, koncertach i eliminacjach. W 1956 roku w wojewódzkich eliminacjach w Olsztynie zdobyła I miejsce. W 1960 roku zyskała wysokie uznanie na przeglądzie orkiestr dętych w Warszawie. Orkiestra posiadała  w swoim repertuarze około 60 utworów wykonywanych. W 1968 roku Zarząd Ochotniczej Straży Pożarnej powołuje Jerzego Stanisławskiego na kapelmistrza.

W 2004 roku przeprowadzono gruntowną reorganizację Orkiestry. Całkowicie odmłodzono skład zespołu oraz wprowadzono nowy repertuar. Włączono szereg nowych instrumentów, które wcześniej nie występowały, m.in. suzafon, puzony wentylowe, gitarę basową oraz flety. Utworzono zespół taneczny, który podnosi walory wizualne zespołu. Orkiestra zmienia też nazwę na: Młodzieżowa Orkiestra Dęta Ochotniczej Straży w Lidzbarku.

W  2005 roku Jerzy Stanisławski oficjalnie przekazał buławę na ręce syna- Zbigniewa Stanisławskiego, do tej pory naszego  kapelmistrza. Zastępcą kapelmistrza został Grzegorz Orłowski. Powstał Zarząd Orkiestry, którego prezesem jest Jerzy Stanisławski, a członkami  Marek Kłosowski i Paweł Rostkowski. Orkiestra stała się ważnym ogniwem edukacyjnym młodzieży oraz znaczącą wizytówką miasta. Aktualnie nasz zespól zostaje zapraszany na około  60  wyjazdów rocznie, stara się wywrzeć jak najlepsze wrażenie na publiczności.

Od roku 2014 kapelmistrzem został Grzegorz Orłowski, który niegdyś obejmował funkcję zastępcy kapelmistrza. Istnieje zarząd do którego należą członkowie naszego.

Źródło: http://www.orkiestra.infowm.pl/main.php?fid=213&pg=2&id_lang=0&width=

ul. Nowy Rynek 15, 13-230 Lidzbark

tel. 23/ 696 17 17

http://www.orkiestra.infowm.pl/
e-mail: orlos23@wp.pl

Kapelmistrz Orkiestry:

Grzegorz Orłowski , tel. 503 777 216

Zastępca Kapelmistrza:

Robert Rostkowski, tel. 500 398 021

 

Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury

Przed II wojną światową w miejscu dzisiejszego Domu Kultury stała restauracja z salą widowiskową  pana Rydzyńskiego. Miejsce to tętniło życiem kulturalnym. Występowały tu chóry miejscowe i  przyjezdne. Na gościnne występy przyjeżdżali artyści z Warszawy i Torunia – szczególnie latem, kiedy w Lidzbarku przebywało wielu wczasowiczów. Podczas karnawału salę zajmowały działające w Lidzbarku stowarzyszenia, których członkowie przygotowywali sztuki teatralne np. „Kościuszko pod Racławicami”. Po przedstawieniach odbywały się tańce, najpierw dla dzieci a potem dla dorosłych. Budynek został rozebrany w czasie okupacji, a na jego miejscu Niemcy rozpoczęli budowę stałego kina. W dniu wyzwolenia Lidzbarka, budynek z cegły czerwonej stał już w stanie surowym, gdzie czasem siedziało się na cegłach, lub jak niektórzy wspominają na szczeblach drabin przyniesionych ze sobą opartych o ściany i tak oglądano pierwsze projekcje kina objazdowego. W 1952 roku oddano do użytku kino. Sala kinowa pełniła również rolę scenicznej – uczniowie szkoły podstawowej wystawiali sztuki takie jak „Calineczka” czy „Królowa Śniegu”. Do 1971 roku kino miało nazwę „Plon”. Na prośbę mieszkanki Lidzbarka Ewy Wróblewskiej wyrażonej na piśmie, decydenci z Olsztyna zmienili nazwę na „Albatros”. Bilety sprzedawała pani Marta Jamrozik, zawsze uśmiechnięta i życzliwa wykonująca sweterki na drutach, haftująca obrusy i serwetki.  Delikwent wymuszający wejście nieuzasadnione np. na projekcję filmu dozwolonego od lat 18 (a takiego wieku jeszcze nie osiągnął) dostawał od pani Marty porządną burę. Zaś była samą łagodnością, jeśli chodziło o dziecko bez pieniędzy na niedzielny poranek, kiedy gasło światło, konspiracyjnie wskazywała wolne miejsce. Ostatnie miejsca tzw. „pod dechą” zajmowali…..zakochani, którzy „szczęścia swego ukryć nie umieją „. Kierownik kina wkraczał do sali prosić o „cichość” odnosząc odwrotny skutek.
Historia powstania kina opisana wspomnieniem Pani Ewy Rzeszutko, Stefana Jamrozika.

Źródło: http://mgoklidzbark.pl/ONas

Ul. Sądowa 23, 13-230 Lidzbark

tel. 23/6961379

http://www.mgoklidzbark.pl/